Rollercoaster..

De behandelingen van mijn vader sloegen aan.godzijdank!
Dit krijg je natuurlijk pas te horen als de behandelingen achter de rug zijn, na zo'n maand of 4.Het zijn lange maanden maar omdat er tenminste iets gebeurd (chemo,bestralingen) gaat dit voor je gevoel redelijk snel.iniedergeval sneller dan 2 weken te moeten wachten zoals in het begin hoe je ervoor staat.
Zodra je dit antwoord krijgt heb je weer hoop en kun je weer even vooruit.Mijn vader was in eerste instantie zo'n 2 jaar verlenging gegeven,maar in een second opinion in Daniel de hoed spraken ze over genezing.
Mijn vader had toen nog geen uitzaaiingen,elke controle was goed.de tumor was zelfs ingekapseld!
Was hij dan toch "het" wonder?? Hij leefde nog na 2 jaar...

In deze 2 jaar zijn er ook leuke dingen gebeurd,mijn ouders werden de trotse opa en oma van mijn dochter Vanity. Het leven gaat gewoon door naast deze ziekte,en helemaal als je keer op keer goede uitslagen krijgt! Ik ging al een paar keer niet meer mee naar uitslagen(mijn moeder wel) en was gewoon op mijn werk als ik weer een berichtje kreeg: "Alles was goed x" en dan dacht ik "oja dat was vandaag!" toen voelde dat kut omdat ik me schaamde dat ik het "vergeten" was..nu ik er op terug kijk had ik toen dus geen zorgen meer.en had ik weer een "normaal" leven.dat was natuurlijk alleen maar goed.
Met 2,5 jaar(2011) na de diagnose moest mijn vader weer voor een scan en als die dan goed was mocht hij een half jaar lang weg blijven, "dan geven we een feessie" zei die.
Deze uitslag was echt heel spannend en zoals gehoopt was hij goed.wat waren wij opgelucht en blij.en als je dan bij zo'n arts (amper ouder dan mij) aan de tafel zit en hij begint te praten krijg je eerst hartkloppingen en adem je niet,pas als hij zegt wat je wil horen slaak je echt een zucht van: "gelukkig! yes!" Dan ben je echt blij.ik kreeg echt steeds meer de hoop mijn vader gaat het redden!


Helaas na 4 dagen ging de telefoon...
"Meneer kooijman,we hebben toch nog iets op uw lever gezien"....
Deze klap was nog erger dan de aller eerste keer horen dat hij kanker had.
Het bleek te gaan om een uitzaaiing van de long naar de lever.en dat betekend: je wordt niet meer beter...
Mijn vader ging dood.wanneer wisten we niet maar dat het ging gebeuren dat stond vast.
De chemo's kwamen er op nieuw aan en hij ging er weer voor.Je weet dat je niet meer beter wordt maar toch ga je ervoor.Weer die rotzooi in je lichaam,nog meer goeie dingen kapot maken.maar ja..als je daardoor weer langer leeft...
Er kwam een dag dat ik aankwam bij mn ouders ergens in de zomer van 2013 en mn vader deed de deur open..ik schrok me kapot! Hij zag zo geel als een kanariepiet! Ik dacht dit kan nooit goed zijn.er moest iets gebeuren.mijn vader was een erg eigenwijze man(nee ik heb het niet van een vreemde)en wilde helemaal niets.uiteindelijk is hij toch achterin de auto gaan liggen om naar het ziekenhuis te gaan,hij had niet eens meer de energie om rechtop te zitten.aangekomen in het ziekenhuis bleek zijn galweg afgesloten te worden door de tumor in zijn lever (hier konden gelukkig stands voor geplaatst worden) en was hij compleet uitgedroogd.Dit hele voorval is 2x voorgekomen,tussendoor kreeg hij nog een chemo ...maar deze heeft hem compleet kapot gemaakt.Er zat niets anders meer op dan dat de arts hem wel moest vertellen "meneer kooijman we kunnen niets meer voor u doen" mijn vader had echt nog doorgegaan tot hij het loodje zou leggen van alle zooi!
En zo kwam mijn vader in dec 2013 thuis. Een bed beneden en alle gemakken van dien.

En dan komt het echt ineens heel dichtbij.....

 


Liefs,

Bianca